SOUTHGATE’S PLAYBOOK

“Het brengt je ploeg niet vooruit, daar ben ik zeker van.” Ex-bondscoach Marc Wilmots heeft het over het trainen op standaardsituaties tijdens het vorige WK in Brazilië. Hij gelooft er niet in. Dit WK bewijst het tegendeel en dan zeker de volgende tegenstander van België: Engeland. De Engelsen scoorden al 8 keer. 4 doelpunten kwamen na een corner of vrije trap. Een kijkje in het draaiboek van Engels bondscoach Gareth Southgate.

Philadelphia Eagles 41 – New England Patriots 33.

De Philadelphia Eagles winnen hun allereerste Super Bowl in februari van dit jaar.

De titelwedstrijd in het “American Football” kent een opvallende toeschouwer: Gareth Southgate. De Engelse bondscoach maakt in volle voorbereiding van het WK tijd voor een trip naar Amerika.

De reden?

Standaardsituaties.

11 PROCENT

American Football is namelijk een sport die volledig opgebouwd is uit “ingestudeerde nummertjes”. Elke actie wordt op voorhand uitgetekend door de coaches.

Dit intrigeert Southgate, die overtuigd is van het belang van stilstaande fases tijdens een groot toernooi:

“Als je Spanje en Duitsland bekijkt, dan waren zij waarschijnlijk beter op stilstaande fases dan vele mensen denken. Zowel het maken van goals uit standaardsituaties als het vermijden ervan, was een belangrijke factor in hun succes.”

Southgate stelt ook vast dat op het WK in Brazilië 11 procent van de doelpunten uit corners kwam – een bovengemiddeld aantal.

Zijn interesse voor standaardsituaties groeit en hij laat zich daarbij ook door andere – Amerikaanse – sporten beïnvloeden. Zo gaat Southgate ook NBA-wedstrijden bekijken.

Hij vindt basketbal interessant omwille van de manier waarop de spelers – ondanks dat het 5-tegen-5 is – toch altijd ruimte lijken te vinden om vrij te komen.

Het belang van de timing van een loopactie en het – reglementair – ophouden van de tegenstander, neemt hij mee naar de Engelse nationale ploeg.

GUERNICA

Southgate is getekend door het EK 1996 in eigen land. Hij miste de beslissende strafschop in de halve finale tegen Duitsland:

“De veerkracht die ik in de jaren daarna heb moeten ontwikkelen, is nu één van mijn belangrijkste kwaliteiten als coach.”

Maar hij doet er ook ideeën op van de beste bondscoach die hij ooit heeft gehad:

“I was working with an excellent coaching staff. Not only Terry Venables, but Don Howe and Mike Kelly – outstanding coaches in their field.”

Southgate leert er het belang van een goede staf en omringt zich ook voor het WK in Rusland met experten. Niet alleen zijn assistent Steve Holland is een standaardsituatie-kenner, ook aanvalstrainer Allan Russell krijgt van Southgate complimenten voor het Engelse succes op stilstaande fases.

Onder het bondscoachschap van Southgate maken de Engelsen 26% van hun doelpunten na een standaardsituatie.

Het werk op het trainingsveld levert resultaat op. De nationale ploeg maakt op de Engelse pers een “goed voorbereide” en “uitstekend gecoachte” indruk tijdens dit WK.

De chaos die Engeland creëert in het stafschopgebied van de tegenstander wordt door de krant “The Independent” vergeleken met de Guernica van Picasso.

guernica
Guernica

STATSBOMB

De stilstaande fase is lang onontgonnen gebied gebleven in het voetbal. De uitspraken van Marc Wilmots kunnen tellen als bewijs.

Maar toch tonen de cijfers aan dat trainen op standaardsituaties absoluut geen verloren moeite is.

Het voetbal-analytisch bedrijf “Statsbomb” stelt vast dat 25 tot 33% van alle doelpunten tijdens een voetbalseizoen uit een standaardsituatie voortvloeien.

Maar clubs besteden daar zelden de trainingstijd aan die zo’n belangrijk middel om tot scoren te komen, verdient.

Tijdens een toernooi groeit dit aandeel van doelpunten uit standaardsituaties zelfs nog wat. Omdat teams vaak voorzichtiger spelen in de openingsfase van een toernooi, worden er namelijk minder doelpunten gemaakt uit open spel.

Training is dus cruciaal.

Dit verhoogt, volgens “Statsbomb”, de kans op een doelpunt enorm. Waar de meeste teams gemiddeld 0,3 doelpunten per wedstrijd maken uit standaardsituaties, kan een team dat hier goed op werkt een gemiddelde van 0,8 doelpunten per wedstrijd halen.

MAGIE

Het trainen op standaardsituaties en het aanleggen van een catalogus aan varianten, levert ook andere voordelen op. Voetbalconsultant Nikos Overheul stelt het als volgt:

“Wanneer je met verschillende varianten van standaardsituaties een bedreiging kunt vormen voor de tegenstander, moet een tegenstander zich daarop instellen. Deze ‘verwarring’ bij de tegenstander helpt je altijd, ook als je er dan eens voor kiest om rechtstreeks op doel te trappen.”

Je kunt de tegenstander altijd een stap voorblijven. Nederlands “sportjournalistiek talent van het jaar” Pieter Zwart vergelijkt een goede standaardsituatie met een illusie:

“Je zorgt voor afleiding en slaat daarna ongezien toe waar dat niet verwacht wordt.”

Bij nationale teams is de tijd die je als bondscoach met je spelers kunt doorbrengen beperkt. Dit maakt van stilstaande fases een “quick win”.

Ze vereisen niet verschrikkelijk veel trainingstijd en kunnen je, zoals hierboven aangegeven, een groot aantal doelpunten opleveren op een eindtoernooi.

Met al deze info ging Southgate aan de slag en ook de spelers tonen zich tevreden met de manier waarop de focus op standaardsituaties nu zijn vruchten afwerpt:

“We’ve been working on our set-pieces, working on how we want to play, and it’s all coming together. To do it this way is special,” bevestigt aanvoerder Harry Kane.

KANE

Maar welke varianten hebben de Engelsen dit WK nu al allemaal laten zien?

In hun openingswedstrijd tegen Tunesië zien we dat Engeland (in het rood) voornamelijk de onderstaande opstelling gebruikt op corners.

TUN.png

Dele Alli en Raheem Sterling gaan in het 5-metergebied de zoneverdediging van de Tunesiërs verstoren. Lingard staat op de hoek van het strafschopgebied om de corner eventueel kort te kunnen nemen en Trippier staat buiten de 16 om een afvallende bal op te vangen.

Maguire, Henderson, Kane en Stones staan op een lijn om de bal aan te vallen. Tunesië doet het heel slecht en stelt daar maar 3 mandekkers tegenover.

De loopacties die dan gebeuren zullen in deze wedstrijd ook meerdere keren voorvallen. Henderson loopt naar de 1e zone, Maguire loopt naar het penaltypunt met Stones achter zich en Kane gaat richting 2e zone.

Young trap de bal naar het penaltypunt, waar Maguire volledig vrij staat. De keeper redt, maar de bal komt bij Kane en die tikt binnen. 0-1.

Kane is een belangrijke pion voor Southgate wat corners betreft en zijn typische loopbeweging naar de 2e paal levert ook de winnende treffer op tegen Tunesië.

ZONDER ALLI

Maar een analyse van de 10 corners die Engeland al verzamelde dit toernooi, leert dat de Engelsen tegen Panama en Tunesië een andere basisopstelling gebruikten op hoekschoppen.

Dit kwam voornamelijk door de afwezigheid van Dele Alli in de tweede wedstrijd tegen Panama. Hij werd vervangen door Ruben Loftus-Cheek.

De spelers die de corners namen, bleven wel dezelfde: Kieran Trippier of Ashley Young.

¨PAN.png

Tegen Panama opteren de Engelsen (in het wit dit keer) ervoor om enkel Sterling in te zetten als stoorzender voor de doelman. Lingard is nog altijd de korte optie en omdat Trippier de corner neemt, is het dit keer Young die op de afvallende bal moet anticiperen.

Loftus-Cheek wordt ingezet als extra kopper naast Maguire, Kane en Henderson, waardoor Stones buiten het strafschopgebied op de loer kan liggen.

De loopacties blijven gelijkaardig aan de wedstrijd tegen Tunesië. Henderson valt de 1e zone aan, Maguire en Stones het penaltypunt en Loftus-Cheek en zeker Kane zoeken weer de 2e zone op.

In de wedstrijd tegen Panama zien we ook nog een speciale variant van deze basisopstelling passeren. De vier koppers gaan in een soort vierkant staan.

PAN 2.png

De zijde van het vierkant die zich het dichtst bij de cornernemer bevindt, loopt naar de 1e zone. De andere zijde zoekt de 2e zone op. Hierdoor onstaat ruimte rond het penaltypunt voor Stones, die van net buiten het strafschopgebied komt aangelopen.

SURPRISE

Bij de vrije trappen zien we opnieuw een bepaalde constante terugkomen in de basisopstelling van de Engelsen.

TUN VT.png

Engeland (opnieuw in het rood) stelt zich op in een lijn, waarbij Maguire de man is die zich vaak het verst van de bal bevindt in de 2e zone.

Maguire wordt bij dit soort vrije trappen ook heel vaak gezocht. Hij kiest er dan voor om de bal voor doel te koppen of zelf de keeper aan het werk te zetten.

Dele Alli (met de gele schoenen) zet daarbij vaak “een block” op de verdediger die hij bij zich heeft, waardoor het voor Maguire makkelijker wordt om het 1-tegen-1-duel te winnen.

Het grootste konijn uit de hoge hoed van Southgate was natuurlijk het vierde doelpunt, op vrije trap, tegen Panama.

Dit geweldig “ingestudeerde nummertje” zette Panama keer op keer op het verkeerde been, zoals je hieronder kunt zien.

 

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Eerst is er nog het stiekeme overleg tussen Henderson en Stones (Engeland terug in het wit). Daarna komt Henderson los en hij speelt de bal naar de 2e paal richting Kane. Kane kopt de bal voor doel. Sterling mikt de bal nog op de doelman, maar de goed gevolgde Stones kan binnenwerken.

DEFENCE

Offensieve patronen vormen natuurlijk maar de helft van het werk. Tegen Panama is er ook een mooi beeld van de manier waarop Engeland (in het wit) corners verdedigt. Engeland hanteert een combinatie van zone- en mandekking.

D C.png

De Engelsen posteren namelijk 2 mensen op de rand van het strafschopgebied. Daarnaast bewaakt iemand de 2e paal en houdt een andere Engelsman de 1e zone in de gaten in het 5-metergebied.

4 mensen moeten dan de mandekking verzorgen tegen 4 Panamezen.

Het verdedigen van vrije trappen loopt tegen Panama, door onoplettendheid, één keer faliekant af. Engeland maakt gebruik van een hoge lijn en wilde in dit geval op buitenspel spelen.

 

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Althans, een deel van de ploeg wilde op buitenspel spelen. 2 Engelsen denken daar anders over en heffen de buitenspelval op. De eerredder voor Panama is een feit.

BELGIË?

Blijft natuurlijk de vraag wat België tegenover die ingestudeerde Engelse nummertjes kan inbrengen.

Ook België maakt bij het verdedigen van corners gebruik van een combinatie tussen zone- en mandekking.C BEL D 2Op dit beeld zien we dat Mertens verantwoordelijk is voor het ontmijnen van de korte corner. De Bruyne neemt de 1e zone voor zijn rekening en Lukaku beschermt het gebied voor Courtois.

Wat de mandekking betreft, is Carrasco verantwoordelijk voor de Tunesiër aan de rand van het strafschopgebied. Witsel, Meunier, Vertonghen, Alderweireld en Boyata moeten het kopduel aangaan in de 16, zoals de “koningsfoto” ook aangeeft.

 

688236da-7793-11e8-98c9-3986321ab459_web_scale_0.5952381_0.5952381__
Het bezoek van de koning aan de kleedkamer na Tunesië leverde dit beeld op. Hierop wordt aangeduid wie wie moet dekken bij corners.

De vraag is of deze structuur ook de juiste is tegen Engeland.

Engeland houdt er dus van om voornamelijk de 2e zone aan te vallen bij corners. Is het dan nodig om een mannetje te posteren aan de 2e paal? Kan iemand de 2e zone verdedigen, zoals De Bruyne de 1e zone voor zijn rekening neemt?

Allemaal vragen waar vanavond misschien toch een antwoord op komt.

Al kan je die zone natuurlijk ook met opzet open laten…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s